Bu bölümdeki metnin içeriğini inceleyerek cahilin dostluğundan alimin düşmanlığı yeğdir sözü ile ilgili kompozisyon yazısı için kısaca fikir edinebilirsiniz.
Cahil ve arif olan kişiler iki zıt kutuplu kişilerdir. Cahil ne söylediğine dikkat etmeyen, yapacağı işi düzensiz ve plansız yapar ve işin nasıl sonuçlanacağını bilemez. Bu yüzden cahil kimse iyi niyetli bile olsa onunla anlaşmak pek mümkün değildir. Oysa arif olan ne yaptığını bilen, nerede nasıl davranacağını planlayan, attığı adımların ne gibi sonuçlar doğuracağını sezen yani düşünerek hareket edendir.
Alim olan insanla ister dost ister düşman olalım, onun atacağı adımları tahmin edebilir ve arif olanla bir şekilde anlaşmaya varabiliriz. Cahilin ise sağı solu belli olmaz. Cahil olan her şeye konuşur, bildiğin zanneder fakat aslında hiçbir şey bilmiyordur. Bu yüzden ister dost, ister düşman olunsun arif olanla daha iyi anlaşılırken cahille anlaşmak kolay değil hatta çok zordur.
Cahil her ne şekilde olursa olsun kesinlikle uzak durulması gereken kişidir. Cahilin dostluğu bile insana zarar verir. Oysa alim dediğimiz aklı başında, düşünmeyi bilen, empati yapabilen, anlayışlı insanlar düşman dahi olsa cahillerden iyidir. Alimin düşmanlığından kendi adımıza faydalı bir şeyler öğrenebiliriz.
Alim, her şeyi bilen kimsedir. Yaptığının sonuçlarını bilir ve ona bir şekilde katlanır. Âlimin kendisi ile dost olmak mümkün olduğu gibi düşman olunduğu zaman da onunla bir noktada anlaşmak mümkündür. Ancak cahil kişiler iyi niyetli bile olsalar da onlarla anlaşmak mümkün değildir. Hatta cahiller dost olmaya çalışırken bile faydadan çok zararlıdır.
Sonuç olarak hepinizin de etrafında cahil diye nitelendirebileceğiniz kişiler olmuştur. Cahiller genelde her konuda söyleyecek bir şey bulur, kendi dediklerinin doğru olduğunu savunur, sözlerinin ne anlama geleceğini kestiremez, yani ağzından çıkanı kulakları duymaz. Bu nedenle cahil olanlarla hiçbir şekilde samimi olmamak gerekir.