Bu yazımızda kendine hükmeden dünyaya hükmeder ile ilgili kompozisyon hakkında kısaca bahsedeceğiz.

İnsan doğuştan gelen bazı özellikler taşır. Bunlardan biri de çevresine hükmetme anlayışıdır. Fakat öncelikle kendi isteklerimizi kontrol edip etmediğimize bakmalıyız. Zira bir şeyi kendimizde yapabiliyorsak başka yerde uygulamak daha kolaydır.

İnsanın içinde kabarıp coşan, onu esir alan, bitmek tükenmek bilmeyen bazı aruzlar olur. Bu istekler hiç bitmez. Bunun adına ego, yahut da benlik denir. Dini açıdan da nefis diye tabir edilir. İşte bizler içimizde doğup gelişen bu duyguları dizginlemeliyiz ki kendimize hükmedelim. Dolayısıyla baskın bir karaktere sahip olanın yolu kendimize hükmetmekten geçer. Daha kendine söz geçiremeyen biri nasıl başkalarına hükmetsin değil mi? Bu noktada devreye otokontrol girer. Yani kendi kendimizi kontrol altında tutabilmek, davranışlarımızı, benliğin sınırsız isteklerini dizginlemektir. Zaten işin püf noktası burada yatıyor.

Davranış ve duyguları üzerinde hakimiyet kuramayan bir insan acizdir. Onun dünyaya hükmetmesini beklemek de son derece anlamsızdır. Sonuç itibariyle dünyaya hükmetmek için başta kendi nefsimize dur demeliyiz. Nefsin sonu gelmeyen arzularını yerine getirmemeliyiz. Buna bir sınır koymalıyız. O zaman artık daha güçlü bir kişiliğe sahip oluruz. Böylece dünyaya hükmetme anlamında epey bir yol almış oluruz.

Post a Comment

Daha yeni Daha eski