“Her insanın hayatında varlığını ve değerini bilen, hisseden, fark eden kuyumcular mutlaka vardır. Mesele kuyumcuyu bulmaktadır.” sözünü açıklayınız.

Her insanın kendisine değer verecek birini bulması an meselesidir. Yani bazı insanlarla yıldızımız barışık olmaz, anlaşamayız. Hatta onlarla aynı ortamda bulunmak birle istemeyiz lakin sevebileceğimiz, bize değer verecek insanlar da yok değildir. Ortak yönümüz olan, aynı şeyleri düşüneni aynı duyguları hisseden birileri mutlaka vardır. Önemli olan onları bulmak be eksik yönlerimizi tamamlamaktır.

Kafa dengi diye bir tabir duymuşsunuzdur. Herkesle iyi anlaşacağız diye bir şey yoktur. Maalesef bazı kişilere hiç ısınamayız. O da bizi sevmeyebilir. Arada bu sevgi bağı olmayınca insanlar birbirine değer vermez. Değer görmediğimiz kişiler arasında da kendimizi iyi hissetmeyiz. Orada bulunmak bir eziyete dönüşür. Ama bize de değer verme bir kuyumcu çıkacaktır. Bu konuda ümitsiz olmamak gerekiyor. Mesela benim bir tane çok sevdiğim ve iyi anlaştığım değerli bir insan var. Ben ona değer veriyorum, o da aynı şekilde bana değer veriyor. Çünkü biz birbirimizin halinden anlayan kuyumcu gibiyiz.

Sonuç olarak değer verme meselsi biraz ortak özelliklerle ilgilidir. Aynı karakterde olan insanlar, aynı şeyi hisseden, benzer özelliğe sahip olan kişiler iyi anlaşır. Birbiriyle yakınlık kurtar. Bu da birbirlerine değer vermelerini sağlar. Temelde herkes değerlidir. Sadece onların varlığını fark edecek birinin çıkması gerekiyor. O da bir kuyumcuya benzetilir.

Post a Comment

Daha yeni Daha eski