Bu bölümdeki metnin içeriğini inceleyerek "Yetişkinler çocukları adına karar vermelidir ile ilgili münazara" konusu hakkında kısaca fikir edinebilirsiniz.
Çocuklar daha küçük olduğu için yetişkinlerin tecrübelerine, verecekleri kararlara muhtaçtır. Bu yüzden yetişkinler çocuğun iyiliği ve geleceği için, hata yapmaması için bazen kararlar verebilir. Burada çocuğun hayatına karışmak değildir mesele. Gerçek mesele çocuğu yanlış bir karar vermekten kurtarmaktır.
Örneğin çocuklar arkadaş seçiminde kendileri karar vermek isterler. Ancak arkadaş dediği kişi iyi mi, kötü mü bunun kararını vermek onun için zordur. Bu noktada devreye ailelerin girmesi gerekebilir. Yine, çocuk geleceği hakkında kendi karar vermek isteyecektir, kimsenin kendisine karışmasından hoşlanmayacaktır. Ancak yetişkinler çocuğa değer verdiği için onların zorlandığı anlarda yardım etmelidir. Bir konu hakkında yaşı küçük olan çocuk iyi düşünemeyebilir. Ne karar vereceğini bilemez, bocalar. O zaman devreye yetişkinler girmelidir.
Yetişkin olarak anne ve babamın karar vermelerini uygun buluyorum. Onlar benden daha çok şey biliyor. Benim bazı konulara aklım yetmiyor. Bundan dolayı nasıl karar alacağımı bilemiyorum. Dolayısıyla ebeveynlerimizin karar vermesi benim için daha doğru olur. Çocuklar adına verilen karar çocuğun yararı için çok önemlidir. Onlar henüz çok küçük yaşta olduğu için bu kararları tek başına vermekte zorlanırlar. Yahut da farkında olmadan hatalı kararlarla gidişatın kötü olmasına neden olabilirler.
Karar vermek bir insan için çok önemlidir fakat söz konusu çocuklar olunca yetişkinler devreye girmelidir. Çünkü çocuk daha gelişimini tamamlamadığından bazı şeylere aklı ermez. Hangi kararı verirse kendisi için uygun olup olmadığını bilemez. Bu yüzden bir karar verilecekse bunu yetişkinlerin vermesi çok daha mantıklı olacaktır.
Yetişkinlerin çocuklar adına verdiği kararlar onların iyiliği içindir. Buna kimse itiraz edemez. Yani ortada çocuklara yardımcı olma meselesi var. Bu da tamamen onları sahiplenme ve iyi niyetle yapılan bir iştir. Zaten bir çocuk ne yapacağını bilemediği zaman hemen anne veya babasına danışmıyor mu? Ondan yardım istemiyor mu? Ödev oluyor, çocuk bunu nasıl yapacağına dair heniz fikir sahibi değil diyelim. En yakınında olan ailesinden bu sorunun üstesinden gelmek için yardım istiyor. Karar verme olayı da çocuğu aştığı zaman doğal olarak yetişkinler bu kararı alıyor. Bunda kötü bir şey yoktur.
Mesela bir oyuncak ya da kitap alınacak olsa, çocuk her şeyi ister. Fakat bunların kendi yaşına, seviyesine uygun olduğunu düşünemez. Henüz küçük yaşta olması onun yanlış karar vermesine yol açmaktadır. İşte böyle zamanlarda yetişkinlerin çocuklar adına karar vermesinde bir sakınca görmemeliyiz. Sonuç olarak çocuklar henüz gelişimini tamamlamadığı için soyut düşünme ve karar verme becerisi anlamında yetersiz kalıyor. Bu sorunu aşmak için onlar adına alınan kararları yetişkinlerin vermesi çocuğun yararına olacaktır.
Etiketler:
Münazara