Bu bölümdeki metni inceleyerek beş parmağın beşi bir olmaz atasözünün anlamı ile ilgili kompozisyon yazısı hakkında kısaca fikir edinebilirsiniz.
Aynı aileye mensup olsalar da bütün aile bireyleri birbirinden farklı karakter özelliklerine sahiptir. Bu söz bir evin bütün çocuklarının aynı olamayacağını, her bir çocuğun birbirinden farklı yönleri olduğunu vurgulamaktadır. Anne babaları bir olsa da onlardan doğan her evlat aynı özellikte olamaz. Kimi disiplinlidir, kimi dağınıktır, kimi düzenlidir, kimi vurdumduymazdır. Yani aynı evde dünyaya gelen kardeşler arasında gece ile gündüz gibi keskin farklar söz konusudur.
Bir olmak aynı ve tek tip olmak demektir. Burada aynı aileden olan kardeşlerin de birbirinin tıpkısı olmayacağı anlatılmak istenir. Anası babası aynı diye bütün kardeşler de aynı özelliğe sahip olacak diye bir şey yoktur. Farklılığın aynı evden veya aynı oydan gelmeyle pek bir ilgisi yoktur.
Mesela biz kendi kardeşlerimizle huy olarak aynı mıyız? Hayır, aynı değiliz, olamayız da. Çünkü atasözünün de ifade ettiği gibi beş parmağın beşi bir olmuyor. Ben müzik dinlemekten hoşlanıyorum kardeşim gezmeyi seviyor, ablam ise el işlerine ilgi duyuyor. Hepimiz de aynı aileye mensubuz fakat hayata bakış açılarımız, düşüncelerimiz, ilgi alanlarımız hiçbir şekilde uyuşmuyor. Onlarla tek bir ortak noktamız aynı evde yaşamak ve aynı aileden biri olmaktır. Evet, ailemiz aynı olabilir. Aynı grupta yer aldığımız insanlar topluluğu olabilir. Onlarla bazı ortak yönlerimiz de vardır elbette. Ama yeteneklerimiz, becerilerimiz, duygusal yanlarımız farklı oluyor. Birisi enstrüman çalmayı kısa sürede öğreniyor, bir diğeri aylar süren çalışma sonunda bir adım ilerleyemiyor. Kimisi sakin haldeyken, kimisi sinir krizi geçirebiliyor.
Sonuç itibariyle insanların genelinde kardeşlerin sahip olduğu karakter özellikleri aynı gibi yanlış bir algı yerleşmiştir. Bu kesinlikle doğru olmayan bir düşüncedir. Herkes huy, ilgi, yetenek ve hobiler bakımından diğerlerinden ayrılır. İnsanların farklı olması tamamen kendilerine özgü bir şeydir. Bunu bu, bunun kardeşi o da aynıdır diyerek geçiştirmek yanlışa başka bir yanlış katmaktır. Dolayısıyla bir gruba ait insanların her şeyi benzer olacak diye bir anlayış söz konusu değildir.