Paylaşılan Bir Sevinç İki Kat Olur Paylaşılan Bir Acı Yarıya İner Kompozisyon

Bu bölümdeki metni inceleyerek paylaşılan bir sevinç iki kat olur, paylaşılan bir acı yarıya iner sözü ile ilgili kompozisyon yazısı için kısaca fikir edinebilirsiniz.

Paylaşmak sevinç ve üzüntü açısından her iki durumda da insanlara çok faydalıdır. Sevindiğimiz bir şeyi paylaştığımız zaman bu sevinç katlanarak artacaktır. Üzüldüğümüz bir meseleyi paylaştığımızda da üzüntümüz hafifleyecektir. Dolayısıyla ister sevinç ister üzüntü olsun her halimizi kendimize yakın gördüğümüz kişilerle paylaşmak çok iyi olacaktır.

Bir sevincimiz olduğundan buna başkalarıyla konuşarak paylaşırsak sevincimiz iki katına çıkar. Başka bir ifadeyle sevincimizi artıran aslında onu iyi anlaştığımız, kendisine güvendiğimiz, aramızda belli bir samimiyet olan kişilerle paylaşmaktır. Çok istediğimiz bir şey gerçek olduğunda bu sevinci başkasına anlatmak ne kadar güzel bir şeydir. Yine canımızı yakan bir acıyı birisine anlatmak onun üzerimizdeki yıkıcı etkisini yarıya indirir.

Yaşadığımız kötü bir olay karşısında hissettiğimiz acı bizi çaresiz bir duruma düşürür. Acımızın hafiflemesi için onu da paylaşmalıyız. Çünkü paylaşılan bir acı yarı yarıya eksilir. Dolayısıyla daha mutlu ve hafif bir hayat için acıyı da sevinci de paylaşmak insanın temel bir gereksinimidir. Acımızı, sevincimizi paylaşmadığımızda onlarda bir artış veya düşüş gözlenemez. İnsan doğası gereği bir şeyleri başkalarıyla paylaşma ihtiyacı duyuyor. Eğer hiçbir şeyimizi kimseyle paylaşmıyorsak bu biraz içe kapanık olduğumuz gösterir. Aynı zamanda hayatımızın bir neşesi kalmaz. Yaşamak zoraki bir şeymiş gibi hissederiz. İnsan sosyal özelliğinden ötürü paylaşmaya önem vermelidir. Çünkü hayatımızı, sevincimizi, acımızı paylaştığımızda o zaman her şeyin bir anlamı olduğunu fark ederiz. Hiç kimseyle bir şey paylaşmadıkça sevincinizin de, üzüntünüzün de bir hükmü kalmaz.

Sonuç olarak sevincimizin iki kat olması, acımızın yarıya inmesi bizim için daha iyidir. Çünkü bu şekilde olursa kendimizi daha iyi hissederiz. Yaşamaktan keyif alırız. Her şeyin düzeleceğine dair umudumuz artar. Acılara dayanma noktasında daha dirençli oluruz. İnsanlar kendilerini sevindiren haberleri paylaşmalı ki bu sevinçler kat kat artsın. Aynı şekilde bir ok gibi içine oturan acıları da paylaşmalı ki onlar da eriyip azalsın. Hayat bu ikisi arasındaki dengede anlam kazanır.